Tek başına savaşamayacağımı anladım ben zaten. Arkada böyle devlet gücü olduktan sonra.. Ben de o safta yer alıyorum, gönüllü olarak!
Çevremdekilerle uzun yıllardır savaşıyorum. Babaanne ve büyükbaba gelirken “cips” getiriyor, benim delirdiğimi bile bile… Neymiş çocuklar çok istiyormuş, mutlu oluyorlarmış… Diyorum ki; bir kilo muz getirin!
Anneanne ve dede, “sürpriz yumurtacı”! Fırsat buldukça alıp alıp yedirmeye çalışıyorlar.. Neymiş? Çocuklar mutlu olsunlar diye…
Kuzene gidiyorum, çekmece benim gözümün önünde ardına kadar açılıyor. Sanki marketteki “Abur-Cubur” reyonu. Cipsler, çikolatalar, şekerler! Neymiş, kuzen de seviyormuş aksi gibi! Bir de bu kuzen sigara tiryakisi!
En yakın arkadaşıma gidiyorum.. Bir market “Abur-Cubur” reyonu da orada var.. Bizimkiler kıtlıktan çıkmış gibi… Çünkü bizim evde bu reyonlardan yok! Bu arkadaş da sigara tiryakisi… Nasıl yogi ise!
Adım çıkmış; “kötü anne, kötü gelin, kötü arkadaşa…. “
Örnekler bitmez Bakanım… Nasıl savaşacaksak bunlarla, sonuna kadar yanınızdayım…
İlk fırsatta gidip, Aile Hekimimden adım ölçerimi alacağım, söz. Yürümeye, yürüyüşe teşvik ediyor Bakanım.
Ama bakanım! Sizden bir istirhamım olacak: Egzozsuz bir yürüyüş parkuru , oksijeni bol büyük parklar ve yeşil alanlar yok! Gayrettepe’de oturuyorum, nerede yürüyeceğim?
Galatasaray Stadı’nın yerine 3 kule dikilmeseydi de, içinde yürüyüş ve bisiklet parkuru olan büyük bir yeşil alan olsaydı!
Ya da Zincirlikuyu’da göğü delen Tat Towers’ların karşısında, şehrin göbeğine bir hançer gibi saplanarak yapımı devam eden dev Zorlu Center yerine büyük bir orman! Ne güzel bir vadiydi orası!
Evet, her ilçede yürüyüş için yürüme parkurları istiyoruz Sayın Bakanım!
Elçiye zeval olmaz, spor yapmak isteyen herkes adına istiyorum.
Melek Elitok.
Melek Elitok.
